اين گروه از آيات ، اسناد شرك وانحراف تحريم را به مشيت خداوندى مورد توبيخ قرار داده وگويندگان آن را گروه تكذيب كنندهء حقيقت معرفى مىنمايد . « فَإِنَّ الله لا يَرْضى عَنِ اَلْقَوْمِ اَلْفاسِقِينَ 9 : 96 . » ( 1 ) ( زيرا خداوند از مردم فاسق راضى نيست ) . « إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ الله غَنِيٌّ عَنْكُمْ ولا يَرْضى لِعِبادِه اَلْكُفْرَ 39 : 7 . » ( 2 ) ( اگر كفر بورزيد خداوند از شما بىنياز است وخداوند به كفر بندگانش رضايت ندارد ) . 3 - گروه سوم آن آيات است كه مشيت بندگان را به خودشان نسبت مىدهد ، مانند : « وقُلِ اَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤْمِنْ ومَنْ شاءَ فَلْيَكْفُرْ 18 : 29 . » ( 3 ) ( و حق را كه از پروردگار تست به آنان بگو هر كس كه بخواهد ايمان بياورد و هر كس كه بخواهد كفر بورزد ) . اين مضمون در آيات زيادى آمده است ، از آن جمله : الفرقان آيه 57 ، المزمل 19 ، المدثر 37 و 55 ، الانسان 29 ، النبأ 39 ، عبس 12 ، التكوير 28 ، فصّلت 40 . 4 - گروه ديگر از آيات هستند كه ظاهر آنها شئون انسانى را مربوط به مشيت خداوندى معرفى مىكند . مانند « قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا ولا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ الله 10 : 49 . » ( 4 ) ( بگو به آنان : من نه ضررى و نه نفعى براى خود در اختيار ندارم ، مگر

--> ( 1 ) سوره التوبه ، آيهء 96 . . ( 2 ) سوره الزمر ، آيهء 7 . . ( 3 ) سوره الكهف ، آيهء 29 . . ( 4 ) سوره الاعراف ، آيهء 88 . .